0
عرضه اولیه چه تفاوتی با پذیرهنویسی دارد؟
منتشر شده در 1405/03/03
اگر در بازار سرمایه ایران فعالیت کرده باشید، احتمالا بارها با دو اصطلاح «عرضه اولیه» و «پذیرهنویسی» روبهرو شدهاید. خیلی از سرمایهگذاران تازهکار این دو را یکی میدانند، در حالی که از نظر ماهیت، مرحله ورود شرکت به بازار، میزان ریسک، زمان شروع معاملات، نحوه قیمتگذاری و حتی انتظاری که باید از آن داشته باشید، تفاوتهای مهمی دارند.
من فرشاد مصفا هستم و از سال 1393 در فضای بازارهای مالی، سبدگردانی و مشاوره سرمایهگذاری فعالیت دارم. در این مقاله تلاش میکنم خیلی روشن، کاربردی و بدون پیچیدهگویی توضیح بدهم که عرضه اولیه چه تفاوتی با پذیرهنویسی دارد و یک سرمایهگذار عادی ایرانی هنگام مواجهه با هرکدام باید به چه نکاتی دقت کند.
این مقاله توصیه قطعی به خرید یا عدم خرید هیچ نمادی نیست. هدف این است که تصمیم شما آگاهانهتر باشد، نه احساسیتر.
عرضه اولیه چیست؟
عرضه اولیه زمانی اتفاق میافتد که سهام یک شرکت برای اولین بار در بورس یا فرابورس به عموم سرمایهگذاران عرضه میشود. یعنی شرکتی که مراحل پذیرش را طی کرده، صورتهای مالی، ساختار مالکیت، وضعیت عملیاتی و الزامات قانونی آن بررسی شده و حالا بخشی از سهام آن برای معامله عمومی در بازار سرمایه ارائه میشود.
در عرضه اولیه، معمولا شرکت از قبل فعال است. یعنی کارخانه، خدمات، فروش، درآمد، دارایی، بدهی، نیروی انسانی و سابقه عملیاتی دارد. این شرکت بعد از طی فرآیند پذیرش در بورس یا فرابورس، بخشی از سهام خود را در اختیار سرمایهگذاران قرار میدهد.
در ایران، عرضههای اولیه معمولا با روش ثبت سفارش انجام میشوند. در این روش، بازه قیمتی مشخص میشود و سرمایهگذاران میتوانند در همان بازه، سفارش خرید ثبت کنند. معمولا به دلیل استقبال زیاد، تعداد سهامی که به هر کد بورسی میرسد محدود است.
مثلا ممکن است اعلام شود حداکثر تعداد قابل خرید برای هر نفر 500 سهم است، اما به دلیل مشارکت بالا، در نهایت به هر نفر 100 سهم برسد. این موضوع در عرضههای اولیه ایران کاملا رایج است.
پذیرهنویسی چیست؟
پذیرهنویسی یعنی سرمایهگذاران برای تامین سرمایه یک شرکت، صندوق، نهاد مالی یا پروژه، واحد یا سهمی را خریداری میکنند که معمولا هنوز معاملات عادی آن در بازار شروع نشده است.
در پذیرهنویسی، شما اغلب در مرحلهای زودتر از عرضه اولیه وارد میشوید. ممکن است شرکت یا صندوق هنوز فعالیت کامل خود را شروع نکرده باشد، یا نماد آن هنوز قابل معامله روزانه نباشد. شما پول پرداخت میکنید و در ازای آن، مالک سهم یا واحدی میشوید که بعدا و پس از طی مراحل قانونی، قابلیت معامله پیدا میکند.
پذیرهنویسی در بازار سرمایه ایران بیشتر در موارد زیر دیده میشود:
پذیرهنویسی سهام شرکتهای در شرف تاسیس
پذیرهنویسی افزایش سرمایه از محل سلب حق تقدم
پذیرهنویسی صندوقهای سرمایهگذاری
پذیرهنویسی اوراق مالی
پذیرهنویسی برخی پروژهها یا نهادهای مالی جدید
مهمترین نکته این است که پذیرهنویسی معمولا با ابهام زمانی بیشتری همراه است. یعنی ممکن است شما امروز پول بدهید، اما نماد یا واحد خریداریشده چند هفته یا چند ماه بعد قابل معامله شود.
تفاوت اصلی عرضه اولیه و پذیرهنویسی
تفاوت اصلی این دو در مرحلهای است که سرمایهگذار وارد میشود.
در عرضه اولیه، معمولا شرکت مراحل پذیرش را پشت سر گذاشته و آماده ورود به معاملات بازار است. شما سهم شرکتی را میخرید که قرار است خیلی زود وارد چرخه معاملات عادی شود.
در پذیرهنویسی، شما معمولا زودتر وارد میشوید. ممکن است هنوز نماد قابل معامله نباشد، صندوق هنوز فعالیت کامل خود را شروع نکرده باشد یا شرکت هنوز در مرحله تکمیل فرآیندهای حقوقی و اجرایی باشد.
به زبان ساده، عرضه اولیه معمولا نزدیکتر به بازار ثانویه است، اما پذیرهنویسی ممکن است فاصله بیشتری تا معاملهپذیر شدن داشته باشد.
همین تفاوت ساده، روی ریسک، نقدشوندگی، زمان خواب پول، شفافیت اطلاعات و انتظار بازدهی اثر مستقیم میگذارد.
تفاوت از نظر زمان شروع معامله
یکی از مهمترین تفاوتها، زمان شروع معاملات است.
در عرضه اولیه، معمولا بعد از تخصیص سهام، نماد در روزهای بعد وارد معاملات عادی میشود. البته ممکن است به دلایل مختلف، زمان دقیق بازگشایی کمی تغییر کند، اما در حالت معمول، فاصله زیادی وجود ندارد.
در پذیرهنویسی، این فاصله میتواند بیشتر باشد. شما ممکن است در پذیرهنویسی یک صندوق یا شرکت شرکت کنید، اما امکان فروش واحدها یا سهام خود را تا زمان ثبت نهایی، دریافت مجوزها، تکمیل فرآیندهای قانونی و آغاز معاملات نداشته باشید.
این موضوع برای سرمایهگذارانی که با پول کوتاهمدت وارد بازار میشوند بسیار مهم است. اگر احتمال میدهید به پول خود در مدت کوتاه نیاز داشته باشید، پذیرهنویسی میتواند برای شما مشکلساز شود، چون ممکن است دارایی شما تا مدتی قابلیت فروش نداشته باشد.
تفاوت از نظر نقدشوندگی
نقدشوندگی یعنی اینکه چقدر سریع و با چه هزینهای میتوانید دارایی خود را به پول نقد تبدیل کنید.
در عرضه اولیه، اگر نماد پس از عرضه وارد معاملات عادی شود، شما معمولا میتوانید در روزهای معاملاتی بعد، سهم خود را بفروشید. البته اگر صف خرید یا صف فروش سنگین وجود داشته باشد، نقدشوندگی ممکن است محدود شود، اما اصل قابلیت معامله معمولا وجود دارد.
در پذیرهنویسی، نقدشوندگی در ابتدا پایینتر است. چون تا زمانی که فرآیندهای لازم کامل نشود، ممکن است اصلا امکان فروش وجود نداشته باشد. بنابراین پذیرهنویسی برای کسی مناسبتر است که افق زمانی بلندتری دارد و میتواند با خواب سرمایه کنار بیاید.
یکی از خطاهای رایج سرمایهگذاران این است که بدون توجه به نقدشوندگی، صرفا چون قیمت پذیرهنویسی پایین به نظر میرسد، وارد میشوند. قیمت پایین به تنهایی مزیت نیست. اگر دارایی برای مدت نامشخص قابل فروش نباشد، باید ریسک زمان را هم در نظر گرفت.
تفاوت از نظر ریسک
عرضه اولیه هم ریسک دارد، اما معمولا ریسک آن نسبت به بسیاری از پذیرهنویسیها قابل ارزیابیتر است. چرا؟ چون شرکت عرضهشده معمولا اطلاعات مالی، گزارشهای حسابرسیشده، سابقه عملیاتی و وضعیت مشخصتری دارد.
در پذیرهنویسی، بسته به نوع آن، ممکن است اطلاعات محدودتر باشد. مثلا اگر صندوق تازه تاسیس باشد، هنوز عملکرد تاریخی ندارد. اگر شرکت در حال تاسیس باشد، ممکن است هنوز درآمد عملیاتی معناداری نداشته باشد. اگر پروژهمحور باشد، ریسک اجرا، تامین مالی، مجوزها و زمانبندی هم اضافه میشود.
بنابراین نمیشود گفت پذیرهنویسی بد است یا عرضه اولیه همیشه خوب است. این نگاه سطحی است. باید ببینیم پشت آن نماد، شرکت، صندوق یا پروژه چه کیفیتی دارد.
در تجربهای که از بازار دارم، بسیاری از افراد به دلیل شنیدن خاطرات سودهای گذشته، بدون بررسی وارد عرضه اولیه یا پذیرهنویسی میشوند. این رفتار میتواند در دورههای صعودی بازار سودآور به نظر برسد، اما در بلندمدت اگر تحلیل وجود نداشته باشد، سرمایهگذار را آسیبپذیر میکند.
تفاوت از نظر قیمتگذاری
در عرضه اولیه، قیمت معمولا پس از بررسی ارزش شرکت، شرایط بازار، وضعیت صنعت، داراییها، سودآوری و روشهای ارزشگذاری مشخص میشود. در نهایت یک بازه قیمتی برای ثبت سفارش اعلام میشود.
البته این به معنای دقیق بودن کامل قیمت نیست. ارزشگذاری همیشه با فرضیات همراه است. ممکن است سهمی در عرضه اولیه ارزان باشد، ممکن است منصفانه باشد و ممکن است گران عرضه شود. اینکه در گذشته بسیاری از عرضههای اولیه سود دادهاند، تضمین نمیکند همه عرضههای بعدی هم همین مسیر را بروند.
در پذیرهنویسی، قیمتگذاری به نوع پذیرهنویسی بستگی دارد. مثلا در پذیرهنویسی سهام شرکتها، قیمت ممکن است اسمی باشد. در پذیرهنویسی واحدهای صندوق، معمولا قیمت هر واحد بر اساس ساختار اعلامشده صندوق تعیین میشود. در اوراق، نرخ سود، سررسید و ریسک ناشر اهمیت دارد.
نکته مهم این است که قیمت اسمی یا ظاهرا پایین، نباید شما را فریب دهد. یک سهم 100 تومانی اگر پشتوانه اقتصادی ضعیف داشته باشد، الزاما ارزان نیست. در مقابل، سهمی با قیمت بالاتر اگر سودآوری و دارایی قوی داشته باشد، ممکن است ارزندهتر باشد.
تفاوت از نظر اطلاعات قابل بررسی
در عرضه اولیه، معمولا گزارش ارزشگذاری، امیدنامه، صورتهای مالی، اطلاعات صنعت، ترکیب سهامداران و برنامههای شرکت در سامانههای رسمی منتشر میشود. سرمایهگذار میتواند قبل از خرید، بخشی از اطلاعات را بررسی کند.
در پذیرهنویسی هم امیدنامه و اطلاعیه رسمی وجود دارد، اما کیفیت اطلاعات به نوع پذیرهنویسی بستگی دارد. مثلا یک صندوق جدید ممکن است استراتژی سرمایهگذاری مشخصی داشته باشد، اما سابقه عملکرد نداشته باشد. یک شرکت تازهتاسیس ممکن است برنامه کسبوکار داشته باشد، اما هنوز عملکرد واقعی نداشته باشد.
برای سرمایهگذار عادی، این تفاوت بسیار مهم است. اگر اطلاعات را نمیخوانید یا توان تحلیل آن را ندارید، حداقل باید از افراد متخصص کمک بگیرید. ورود به پذیرهنویسی بدون درک ساختار آن، میتواند شبیه خرید چیزی باشد که هنوز نمیدانید دقیقا چه زمانی و با چه کیفیتی به دستتان میرسد.
تفاوت از نظر هدف شرکت یا ناشر
در عرضه اولیه، هدف اصلی معمولا ورود شرکت به بازار سرمایه، افزایش شفافیت، تامین مالی غیرمستقیم، کشف قیمت سهام و فراهم شدن امکان معامله عمومی است. گاهی سهامداران عمده بخشی از سهام خود را عرضه میکنند و گاهی هم شرکت از مسیرهای دیگر تامین مالی را دنبال میکند.
در پذیرهنویسی، هدف بیشتر جذب سرمایه اولیه یا تکمیل سرمایه مورد نیاز است. مثلا یک صندوق میخواهد منابع لازم برای شروع فعالیت را جذب کند. یک شرکت در شرف تاسیس میخواهد سرمایه اولیه خود را تامین کند. یا یک ناشر اوراق میخواهد از مردم تامین مالی کند.
پس در عرضه اولیه، معمولا با یک کسبوکار شکلگرفتهتر مواجه هستیم. در پذیرهنویسی، ممکن است با یک ساختار در حال شکلگیری روبهرو باشیم.
مثال ساده برای درک بهتر
فرض کنید شرکتی چند سال است فعالیت میکند، محصول میفروشد، صورت مالی دارد، سود و زیان آن مشخص است و بعد از طی مراحل قانونی، بخشی از سهامش برای اولین بار در بورس عرضه میشود. این میشود عرضه اولیه.
حالا فرض کنید یک صندوق سرمایهگذاری جدید قرار است تاسیس شود و از مردم دعوت میکند واحدهای آن را در دوره پذیرهنویسی بخرند. صندوق هنوز سابقه عملکرد ندارد و بعد از تکمیل پذیرهنویسی، ثبت و شروع فعالیت، واحدها قابل معامله میشوند. این میشود پذیرهنویسی.
تفاوت در همینجاست: در اولی، معمولا یک سابقه عملیاتی مشخصتر وجود دارد. در دومی، شما زودتر وارد میشوید و باید ریسک زمان، اجرا و شروع فعالیت را بپذیرید.
آیا عرضه اولیه همیشه سودآور است؟
خیر. این تصور که عرضه اولیه همیشه سود میدهد، خطرناک است.
در برخی دورههای بازار، عرضههای اولیه به دلیل تقاضای زیاد، محدودیت تعداد سهام تخصیصی و جو مثبت بازار، بازدهی خوبی دادهاند. اما این یک قانون دائمی نیست. اگر بازار در وضعیت منفی باشد، اگر قیمت عرضه بالا باشد، اگر صنعت شرکت جذاب نباشد یا اگر سهم بعد از عرضه با فشار فروش مواجه شود، سود قطعی وجود ندارد.
سرمایهگذار حرفهای هیچوقت فقط به برچسب «عرضه اولیه» تکیه نمیکند. کیفیت شرکت، قیمت عرضه، شرایط بازار، سهامدار عمده، سودآوری، بدهیها، مزیت رقابتی و آینده صنعت باید بررسی شود.
اگر عرضه اولیهای از نظر ارزشگذاری گران باشد، ورود بدون تحلیل میتواند اشتباه باشد، حتی اگر در روزهای اول بازار هیجان مثبتی داشته باشد.
آیا پذیرهنویسی همیشه پرریسکتر است؟
نه همیشه، اما در بسیاری از موارد ریسکهای متفاوت و گاهی بیشتری دارد.
مثلا پذیرهنویسی یک صندوق درآمد ثابت معتبر با ارکان شناختهشده، میتواند برای برخی سرمایهگذاران محافظهکار مناسب باشد. اما پذیرهنویسی یک شرکت تازهتاسیس یا پروژهای که آینده درآمدی آن مبهم است، ریسک بالاتری دارد.
پس نباید با یک حکم کلی گفت پذیرهنویسی خوب است یا بد. باید نوع پذیرهنویسی را بشناسید.
سوالهای مهم اینها هستند:
ناشر یا مدیر صندوق چه سابقهای دارد؟
دارایی یا فعالیت اصلی چیست؟
پول جذبشده قرار است کجا مصرف شود؟
چه زمانی امکان معامله یا خروج وجود دارد؟
آیا بازارگردان وجود دارد؟
ریسکهای اصلی در امیدنامه شفاف توضیح داده شدهاند؟
هزینهها، کارمزدها و محدودیتها چیست؟
اگر جواب این سوالها روشن نیست، ورود به پذیرهنویسی تصمیم محکمی نیست.
کدام برای سرمایهگذار تازهکار مناسبتر است؟
برای سرمایهگذار تازهکار، عرضه اولیه معمولا قابل فهمتر است، چون شرکت اطلاعات بیشتری دارد و معاملات آن زودتر آغاز میشود. البته این به معنی بیریسک بودن عرضه اولیه نیست.
پذیرهنویسی برای تازهکارها زمانی قابل قبول است که ساختار آن ساده، ناشر آن معتبر، زمانبندی آن شفاف و ریسکهای آن قابل درک باشد. اگر نمیدانید دقیقا چه چیزی میخرید، بهتر است وارد نشوید.
به نظر من، سرمایهگذار تازهکار باید قبل از هر خرید، سه چیز را مشخص کند:
اول، افق زمانی سرمایهگذاری
دوم، میزان ریسکپذیری
سوم، نیاز احتمالی به نقد کردن پول
اگر پولی را ممکن است یک ماه بعد لازم داشته باشید، پذیرهنویسی با زمان نامشخص برای شما مناسب نیست. اگر با نوسان قیمت دچار تصمیمهای هیجانی میشوید، حتی عرضه اولیه هم میتواند برایتان دردسرساز شود.
نقش امیدنامه در عرضه اولیه و پذیرهنویسی
امیدنامه یکی از مهمترین اسنادی است که قبل از عرضه اولیه یا پذیرهنویسی باید مطالعه شود. در امیدنامه اطلاعاتی درباره شرکت، صندوق، داراییها، بدهیها، ریسکها، برنامهها، مدیران، سهامداران، هزینهها و محدودیتها ارائه میشود.
مشکل این است که بسیاری از افراد امیدنامه را نمیخوانند. فقط در شبکههای اجتماعی میبینند که یک نماد قرار است عرضه شود یا پذیرهنویسی دارد و همان کافی است تا تصمیم بگیرند. این روش سرمایهگذاری نیست، واکنش به هیجان جمعی است.
اگر زمان یا تخصص کافی برای خواندن کامل امیدنامه ندارید، حداقل بخشهای زیر را بررسی کنید:
موضوع فعالیت
ریسکهای اصلی
وضعیت مالی یا ساختار دارایی
سابقه مدیران یا ارکان
زمانبندی شروع معاملات
نحوه قیمتگذاری
تعهدات بازارگردانی، اگر وجود دارد
این چند مورد میتواند جلوی بسیاری از تصمیمهای اشتباه را بگیرد.
اشتباهات رایج مردم در عرضه اولیه و پذیرهنویسی
یکی از اشتباهات رایج این است که مردم فکر میکنند چون مبلغ خرید عرضه اولیه معمولا کم است، پس نیازی به بررسی ندارد. درست است که مبلغ تخصیصی در بسیاری از عرضههای اولیه زیاد نیست، اما همین طرز فکر اگر به عادت تبدیل شود، در سرمایهگذاریهای بزرگتر هم تکرار میشود.
اشتباه دوم، مقایسه سطحی قیمتهاست. مثلا میگویند این سهم 100 تومان است، پس ارزان است. قیمت بدون توجه به تعداد سهام، سودآوری، ارزش شرکت و کیفیت داراییها معنی ندارد.
اشتباه سوم، نادیده گرفتن نقدشوندگی در پذیرهنویسی است. بعضیها بعد از خرید تازه متوجه میشوند که امکان فروش فوری ندارند. این خطا ناشی از نخواندن اطلاعیه و امیدنامه است.
اشتباه چهارم، اعتماد کامل به توصیههای غیررسمی است. اینکه فردی در فضای مجازی با قطعیت بگوید یک عرضه اولیه یا پذیرهنویسی عالی است، برای تصمیمگیری کافی نیست. بازار مالی جایی نیست که با قطعیتهای نمایشی بشود سرمایه را مدیریت کرد.
اشتباه پنجم، نداشتن استراتژی خروج است. حتی اگر یک عرضه اولیه سود داد، باید بدانید چه زمانی میخواهید بفروشید یا نگه دارید. نگهداری بدون تحلیل میتواند سود را از بین ببرد.
عرضه اولیه بهتر است یا پذیرهنویسی؟
پاسخ قطعی وجود ندارد. بستگی دارد به هدف شما، نوع دارایی، شرایط بازار و کیفیت فرصت سرمایهگذاری.
اگر نقدشوندگی برای شما مهم است و میخواهید زودتر امکان معامله داشته باشید، عرضه اولیه معمولا گزینه قابل فهمتری است.
اگر افق زمانی بلندمدت دارید، ناشر را میشناسید، ساختار پذیرهنویسی شفاف است و ریسکهای آن را پذیرفتهاید، پذیرهنویسی میتواند قابل بررسی باشد.
اما اگر فقط به دلیل تبلیغات، جو بازار یا حرف دیگران میخواهید وارد شوید، بهتر است مکث کنید. سرمایهگذاری خوب از جایی شروع میشود که بتوانید دلیل خرید خود را واضح توضیح دهید. اگر دلیل شما این است که «همه میخرند»، دلیل ضعیفی دارید.
از کجا بفهمیم یک عرضه اولیه ارزش بررسی دارد؟
برای بررسی عرضه اولیه، به چند عامل کلیدی توجه کنید:
وضعیت سودآوری شرکت
روند فروش و درآمد
بدهیها و تعهدات
کیفیت داراییها
جایگاه شرکت در صنعت
سهامداران عمده
گزارش ارزشگذاری
قیمت عرضه نسبت به ارزش برآوردی
شرایط کلی بازار
میزان شناوری سهم بعد از عرضه
اگر شرکت سودآور است، بدهی سنگین ندارد، صنعت آن چشمانداز قابل قبولی دارد و قیمت عرضه منطقی است، میتوان آن را جدیتر بررسی کرد. اما اگر سودآوری ضعیف، ابهام بالا یا قیمتگذاری غیرمنطقی وجود دارد، نباید فقط به نام عرضه اولیه اعتماد کرد.
از کجا بفهمیم یک پذیرهنویسی قابل بررسی است؟
در پذیرهنویسی، این موارد مهمتر میشود:
اعتبار ناشر یا مدیر صندوق
شفافیت امیدنامه
زمان تقریبی شروع معاملات
وجود یا عدم وجود بازارگردان
کارمزدها و هزینهها
ریسکهای عملیاتی و حقوقی
نحوه مصرف منابع جذبشده
سابقه ارکان اجرایی
امکان خروج سرمایهگذار
تناسب پذیرهنویسی با سطح ریسکپذیری شما
اگر پذیرهنویسی مربوط به صندوق است، نوع صندوق بسیار مهم است. صندوق درآمد ثابت، سهامی، مختلط، طلا، جسورانه یا پروژهای هرکدام ریسک متفاوتی دارند. نمیشود همه را با یک معیار سنجید.
اگر پذیرهنویسی مربوط به شرکت یا پروژه است، بررسی حقوقی، مالی و اجرایی اهمیت بیشتری دارد. چون ابهامها معمولا بیشتر است.
نگاه حرفهای به عرضه اولیه و پذیرهنویسی
نگاه حرفهای یعنی نه هیجانزده شویم و نه بدبین افراطی باشیم. عرضه اولیه و پذیرهنویسی هر دو ابزارهای مهم بازار سرمایه هستند. مشکل از خود ابزار نیست، مشکل زمانی ایجاد میشود که سرمایهگذار بدون شناخت وارد شود.
در سالهایی که با سرمایهگذاران خرد و نیمهحرفهای کار کردهام، یک الگوی تکراری دیدهام: بسیاری از زیانها نه به خاطر پیچیدگی بازار، بلکه به خاطر تصمیمهای عجولانه، نخواندن اطلاعات رسمی و نداشتن برنامه رخ میدهد.
اگر میخواهید در بازار بمانید، باید قبل از خرید از خودتان بپرسید:
چه چیزی میخرم؟
چرا میخرم؟
چه زمانی میخواهم خارج شوم؟
اگر تحلیل من اشتباه بود، چه میکنم؟
آیا این سرمایه را در کوتاهمدت لازم دارم؟
اگر پاسخ روشنی ندارید، هنوز برای خرید آماده نیستید.
جمعبندی
عرضه اولیه و پذیرهنویسی هر دو مسیرهایی برای ورود سرمایهگذاران به داراییهای جدید در بازار سرمایه هستند، اما یکی نیستند.
در عرضه اولیه، معمولا سهام شرکتی که مراحل پذیرش را طی کرده و آماده معامله عمومی است، برای اولین بار عرضه میشود. در پذیرهنویسی، سرمایهگذار معمولا در مرحلهای زودتر وارد میشود و ممکن است تا شروع معاملات، زمان بیشتری منتظر بماند.
عرضه اولیه معمولا نقدشوندگی زودتری دارد، اطلاعات عملیاتی بیشتری ارائه میکند و برای سرمایهگذار تازهکار قابل فهمتر است. پذیرهنویسی میتواند فرصت خوبی باشد، اما ریسک زمان، نقدشوندگی، اجرا و ابهام اطلاعاتی در آن جدیتر است.
نه عرضه اولیه همیشه سودآور است و نه پذیرهنویسی همیشه بد. معیار تصمیم، کیفیت دارایی، قیمتگذاری، شفافیت، اعتبار ناشر، شرایط بازار و تناسب با هدف مالی شماست.
اگر بخواهم خیلی خلاصه بگویم: در عرضه اولیه معمولا وارد شرکتی میشوید که بیشتر شکل گرفته است؛ در پذیرهنویسی ممکن است وارد ساختاری شوید که هنوز در حال شکلگیری است. همین تفاوت، همه چیز را تغییر میدهد.
خدمات تیم فرشاد مصفا
اگر برای مدیریت سرمایه خود در بورس یا ارز دیجیتال به ساختار حرفهایتر نیاز دارید، خدمات سبدگردانی تیم ما از طریق صفحات زیر قابل بررسی است:
همچنین در تیم فرشاد مصفا، استارتاپ حقوقی ما در زمینه مشاوره و وکالت فعالیت میکند. برای بررسی خدمات حقوقی میتوانید به صفحه زیر مراجعه کنید:
درباره نویسنده
فرشاد مصفا
موسس تیم سبدگردانی و استارتاپ حقوقی در زمینه مشاوره و وکالت
فعال در حوزه بازارهای مالی از سال 1393
کارشناس ارشد مدیریت کارآفرینی از دانشگاه تهران
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/farshadmosaffa/
یوتیوب:
https://youtube.com/@farshadmosaffa
لینکدین:
https://www.linkedin.com/in/farshad-mosaffa
توییتر:
autorenewthumb_upthumb_down